Feest in Madrid

Over de koppen lopen zou evengoed de titel kunnen zijn.  We deden een rustige wandeling zaterdagvoormiddag, vertrekkende van de opera. De zon belichtte het koninklijk paleis en in de menigte zag je zonnebrillen uit handtassen verschijnen. Hoe later op de dag hoe meer mensen er uit hun “kot” waren gekomen, wat onmiddellijk voor files zorgde in elke straat.

Deze files ontstaan door rustig wachtende madrilenen op de uitslag van de loterij, wat bijna op elke straathoek gebeurd. Ik voel toch de drang om even uit te leggen wat ik bedoel met files van mensen. Je zou kunnen denken aan een lange file bij de bakker op zondagochtend, of aan alle wachtende mensen samen aan de kassa’s in een grote supermarkt, maar dat is het helemaal niet. Ik heb het over honderden mensen in een nette rij, hele families met buggies en net geklede kinderen, pratend en wachtend alsof ze niet meer weten dat ze aan het wachten zijn. Dat speelde zich zaterdagavond af in heel het centrum van Madrid, wat wel wat groter is dan Gent, zelfs Antwerpen.

Say hello and wave goodbye Madrid.  Het was kort  en er wacht ons een nachtvlucht naar Lima. 21u30: We trekken onze bagage uit de locker –die ik er met een Italiaanse furie instampte- en drentelen door de luchthaven, nog 4 uur voor onze vlucht. We zijn er klaar voor, we popelen.